بایگانی تیر ۱۳۹۶ :: خودنویسِ یک فضانورد

خودنویسِ یک فضانورد

find light in darkness, i write to get a littel tranquility

دانشمندان نامی + فتوکپی های شخصیتی آنها

یه کتاب راجع به دانشمندان قرن بیستم فیزیک دارم میخونم که از سرگذشت و کشفهای علمیشون میگه. من معمولا واسه اینکه مبحثی توی ذهنم جا بیوفته و بفهممش، تشبیه اش می کنم به موارد ملموس تری برای خودم.

حالا هم وقتی ویژگی های شخصیتی شون رو میخونم  واسه اینکه بفهمم چطور آدمی بودن با آدمهایی که میشناسم و اون ویژگی رو دارن مجسّم شون میکنم. مثلا رادرفورد منو یاد پسر داییم انداخت. و توی همین وبلاگستان ( هرچند از نزدیک برخوردی نداشتم ) منو یاد هولدن میندازه:|

رادفورد رک،صریح الهجه، گاهی خشن ولی از طرفی مهربان بود آدمی با دیپلماسی خوب.

ماری کوری و پیر کوری هم منو یاد دختر خاله و همسرش میندازه( همین طوری بی دلیل)

ماکس پلانک هم که منو یاد آقای همساده میندازه:| چون هرچی بلا بود سرش امد ولی خم به ابرو نیاورد و با آرامش جلو رفت. حتی توی هشتاد سالگی وقتی چهارتا بچه اش یا بر اثر بیماری یا جنگ ( جهانی دوم) مرده بودن، بمباران میشه و خونه اش با تمام اون دستنوشته ها و دستاوردهای سالیان زندگیش به اضافه همسر دومش دود میشن میرن هوا، ولی پلانک میپذیرتش و کم نمیاره بازم به فعالیت علمی وپژوهشهاش ادامه میده.

و اما آلبرت اینشتین،  اینشتین منو یاد خودم میندازه ؛) ما خیلی شبیه هم هستیم، چون اینشتین زیاد فکر می کرده، منم زیاد فکر می کنم اما اینکه ایشون به چی فکر می کرده من به چی تفاوت بسیاری ست!. و یکی دیگه اینکه تمرکز بالایی روی مسائل داشته. مورد داشتیم موقع خروج از خونه اینقدر غرق فکر بوده خانومش دم در کیفشو میده دستش میره نیم ساعت دیگه میاد میبینه اینشتین هنوز دم در وایستاده. یا اینکه توی مترو وقتی با بوهر مشغول بحث بودن ، چندین بار ایستگاه مورد نظر رو رد میکنن مجبور میشن مسیر رو برگردن بازم اینقد مشغول بحثن که حواسشون نیست ایستگاه رو رد کردن. منم از این جهت شبیه شم که تمرکزم بالاس وقتی توی اینترنت و تلگرامم دیگه هیچی از اطرافم نمیفهم، و همین موارد مشابه پیش آمده :)))

و یه ویژگی مهم دیگه اینکه اینشتین نظریه پرداز بزرگی بوده و فقط با آزمایشهای ذهنی به این قضیه های بزرگ علم مثل نسبیت میرسه و دانشمندان زیادی میان آزمایش میکنن ببینن حرفای اینشتین صحت داره که می بینن رد خور نداره و تا به این لحظه نتونستن نقضش کنن. اینشتین زیاد اهل عمل و آزمایش تجربی نبوده. منم همینطورم فقط نظریه میدم، توی ذهنم کارا رو انجام میدم مثلا میرم فلان کشور، فلان نمره رو میگیرم، برنامه میریزم که درس بخونم؛ حتی گاهی که اصلا حال ندارم و تشنه هستم فکر میکنم رفتم دم در یخچال و دارم آب میخوردم. ولی دیگه عمل کردن بهش رو میذارم به عهده دیگران مثلا همین آب خوردن صدا میزنم یه لیوان آب بهم بدن :¶

حالا با این اوصاف نمیدونم چرا هنوز بهم نوبل رو ندادن!

تا یافتن نوابغ بعدی شما را به خدا میسپارم.


پی نوشت:کتابی که خوندم اسمش هست: 

هایزنبرگ احتمالا اینجا خوابید

زندگی،زمان و اندیشه های فیزیکدانان بزرگ قرن بیستم

ترجمه: دکتر حبیب الله فقیهی نژاد

چاپ سوم

انتشارات اطلاعات

به دوستاران فیزیک و دانشجویان و دانش آموزان رشته ریاضی فیزیک  توصیه میکنم بخونن.


۶ نظر ۴ موافق ۰ مخالف

گاهی به خودت نگاه کن!

دوم راهنمایی بودم.یه سرماخوردگی بدی خورده بودم. دکتر که معاینه کرد بهم گفت خیلی ضعیف و لاغری، بدون هیچ پیشینه ایی یه شربت اشتها نوشت. مدت ها بود از اطرافیان اظهار نظرهاشون راجع به شدت لاغری ام میشنیدم:| و پدر و مادرم هم فکر میکردن لاغری یعنی ضعیفی بدن. در کل طوری پیش رفت که منِ بی اشتها و پر جنب و جوش، یکجا نشین شدم و پر خور، اونم از نوع چربیجات:\. از اونجایی که هنوز جهان بینی ذهنیم تا نک دماغمو بیشتر نمیدید و آنچنان رشد نکرده بود، نمیدونستم که دارم با خودم چکار میکنم. چون اضافه وزن آوردم و توی سنین بلوغ دچار مشکلات بعدی شدم و ورزش اصلا نمیکردم بدنم هم کم کم بیحال میشد. نمیگم همین یه چیز عامل مشکلات بعدی شده ولی خب یکی از عاملان پررنگ بوده. تو اون زمان ما توی خونه آینه قدی نداشتیم و من هرگز به اندام و قد و بالای خودم نگاه ننداختم. و نفهمیدم که چی شده. تا اینکه وقتی اتفاقی داشتیم عکس میگرفتیم خودمو توی عکس دیدم. بعلههه چاق نشدم فقط اضافه وزن داشتم :\ خب من یه دخترم و به متناسب بودن اندامم خیلی اهمیت میدم. به هر حال اگه آینه قدی داشتیم و من خودمو گاهی چک میکردم شاید جلو ضرر رو زودتر میگرفتم:| و این گونه است که آدم باید یه آینه تمام قد داشته باشه و گاهی به خودش به درونش به بیرونش به رفتارش به کارهای کرده و نکرده اش نگاه کنه. تا زودتر اصلاحشون کنه اگه لازمه، یا خوبیاشو نگه شون داره . بعله اینم یه جور تفسیر :| :)

پ.ن: وقتی از یه چیز عادی چیزای فلسفی(!) و معنایی غیر معنای ظاهریشو درمیارم ، یکی از اقوام بهم میگه چرا اینقد پیچیده اش میکنی همیشه از چیزی یه چیز دیگه درمیاری. چکار کنم دست خودم نیست. اینم یه جورشه دیگه

۳ نظر ۳ موافق ۰ مخالف

جبران

من: چطوری گذشته رو جبران کنیم؟

خودم: مثل گذشته نباشیم دیگه

۰ نظر ۲ موافق ۰ مخالف
من یک فضانورد هستم
گاهی در آسمان شعر
پرواز می کنم
گاهی در آسمان داستان
در فضای موسیقی غرق می شوم
در پلانهای یک فیلم
در شب های نمایش
من یک فضانوردم
بین خودمان باشد گاهی وقت ها نیز گندش را در می آوردم
روح من یک جا بند نمی شود
و این تنها چیزی ست که مرا خوشحال می کند
پرواز
و من به تو این راز را می گویم
که این تنها چیزی ست که
مرا آرام می کند
نوشتن
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان